Pagina's

zondag 31 juli 2011

Een droom

Een paar weken geleden had ik een droom. Niet zomaar een droom, maar een wensdroom. Ik stond hand in hand met mensen die ik niet kende, nog nooit had gezien, niet wist waar ze vandaan kwamen, welk geloof ze hadden...helemaal niets. Ik keek naar links en naar rechts en zover mijn ogen konden reiken zag ik mensen, mannen, vrouwen en kinderen met elkaar hand in hand staan. We vormden met ons allen een grote cirkel rondom de wereld. We hielden elkaar stevig vast, we waren een ketting zonder ook maar één zwakke schakel.  Een kinderlijke droom, waarin wereldvrede werd uitgebeeld. Wereldvrede...vrede in de hele wereld, is dat een utopie??? Zou het echt kunnen dat we hulp uitzenden in plaats van soldaten, wapens en haat. Zou het echt kunnen dat we elkaar gaan respecteren om wie we zijn en niet om wat we zijn of waar we in geloven?
In 1987 hebben, om onafhankelijk te worden, 20.000 (!) mensen uit Estland, Letland en Litouwen  hand in hand gestaan en gezongen voor hun vrijheid…Het is dus mogelijk, het kan dus als je allemaal hetzelfde doel voor ogen hebt, moet het lukken. Deze 'actie' is helaas weggedrukt omdat de eerste Golfoorlog uitbrak en alle media aandacht die kant opging.

Toch is ook mijn droom uitgekomen, weliswaar niet zoals ik heb gezien in mijn droom, maar virtueel op Het Internet. Helaas moest er eerst iets verschrikkelijks plaatsvinden in Noorwegen. Eén man vermoordde in een paar uur tijd tientallen mensen. Honderden, misschien wel duizenden mensen raakten in die paar uur familie, vrienden en kennissen kwijt.  Ergens in al dat geweld en verdriet is er iemand opgestaan, met wellicht dezelfde droom als ik. Hij of zij heeft deze pagina gemaakt, ook ik sta ergens in die rij. Doe ook mee, klik op 'Klikk her for å styrke lenken' vul je naam in en laat de wereld zien dat we ons niet willen laten intimideren. Kijk niet wie links of rechts van je staat, maar kijk vooruit en blijf geloven. Blijf geloven in een wereld waar we normaal naast elkaar kunnen leven! Ben ik naïef, misschien..., maar ik blijf dromen en geloven in een betere wereld, voor ons, onze kinderen, onze kleinkinderen en verder...