Castingfotografie

De laatste tijd word ik regelmatig gevraagd of ik castingfotografie wil doen. Soms komt die vraag

van jonge meisjes en jongens en soms van ouders wiens kinderen al regelmatig optreden.

Kleine kinderen groeien snel en van hen moeten er regelmatig nieuwe foto's worden gemaakt, zodat hun portfolio up-to-date blijft.Het probleem ligt ook niet bij de kinderen. Hen fotograferen is leuk, ze zijn puur en over het algemeen ongedwongen. Hun ouders zijn gewend aan al dat gedoe met lichtmeten en houden zich rustig op afstand, erg leuk werken is dat. 

Deze twee jongens hebben al de nodige ervaring opgedaan (Tarzan,Ciske de Rat, Josef en een

aantal reclamefilms)

De jongeren die met die vraag bij me komen zijn wat moeilijker. Zij hebben vaak een bepaald ideaal beeld voor ogen. Zij willen iemand nadoen waar ze tegen opkijken en realiseren zich niet dat er maar één manier is om een goede presentatie te laten zien. Simpel door jezelf te zijn en wat is dat moeilijk voor de meesten.

Puur natuur!!
De meisjes komen onder de make-up binnen. Vaak zit het er zo dik op gesmeerd dat ik hun ware gezicht niet meer kan zien. Probeer dan maar eens vriendelijk uit te leggen dat de eerste foto's die ik maak, puur en zonder make-up moeten zijn en dat een basis make-up voldoende is voor de vervolg foto's.
Dit verhaal kennen ze al, want al tijdens het maken van de afspraak vertel ik ze dat, maar of ze geloven me niet, of ze denken 'laat maar kletsen ik doe het toch anders!'

Soms komen ze binnen met plaatjes uit een magazine, zo willen ze zijn en niet anders. Natuurlijk wil ik best zo'n foto maken, maar pas op het einde van de shoot. Dan staan ze voor de achtergrond, lampen op hun gericht en een camera die alles kan vastleggen op hen gericht. Bats....in één keer slaan ze dicht. Van hun grote mond blijft niets meer over en dan is het de kunst hen weer op hun gemak te stellen.

Niet bang zijn voor de camera...makkelijker gezegd dan gedaan!
Je moet al bijna psychologie gestudeerd hebben om een leuke en goed geslaagde portretfoto te kunnen maken. Dat buitenkantje kan iedereen fotograferen, maar net dat ietsje meer, dat stukje ware persoonlijkheid, als ik dat kan 'vangen' ben ik al blij. Tot nu toe is het één keer niet gelukt. Het meisje in kwestie had zo'n camera-angst dat ze niet in staat was de bevroren glimlach van haar gezicht te halen. Haar ogen stonden star en wat ik ook probeerde, de hele toverdoos heb ik leeggehaald, het lukt niet om haar te laten ontspannen.

Als je dit leest en je wilt graag foto's hebben om bij een castingbureau af te geven, probeer dan te onthouden dat de mensen van zo'n bureau jou willen zien en niet iemand die je wilt zijn. Halverwege de shoot vraag ik je om je in te leven in bepaalde situaties, die leg ik ook vast, maar op een dusdanige manier dat je toch jezelf blijft.

Enne...laat die laag make-up maar lekker achterwege, een basis make-up kan je bij mij in de visagie-ruimte ook opbrengen en als de tijd het toelaat, gaan we vanzelf wel een paar andere, meer extreme foto's maken.